KPN introduceert 6 zenders tegelijk opnemen, in the cloud
KPN en 6 zenders tegelijk opnemen in ‘the cloud’.
KPN introduceert de mogelijkheid 6 zenders tegelijk op te nemen. Niet lokaal, op je eigen Harddisk, maar in the cloud.
Het lijkt me niet waarschijnlijk dat KPN een populaire film/serie 20.000 keer gaat bewaren in the cloud als 20.000 abonnees deze opnemen. Het lijkt me logisch dat KPN zelf constant alle programma’s van alle zenders opneemt en alleen ‘onthoudt’ welke abonnee welk programma heeft ‘opgenomen’ en op basis van de ‘opnamen’ de toegang tot het het bekijken van de programma’s verleent.
Jammer dat je als abonnee altijd nog moet de ‘rec’/opname functie moet gebruiken om een programma ‘op te nemen’. Als deze beperking er niet zou zijn was het één groot ‘uitzending gemist’.
Ik verwacht niet dat dit het einde is van uitzending gemist, er zullen altijd nog programma’s zijn die alleen achteraf de moeite van het kijken waard blijken, en programma’s die je vergeet op te nemen. Bovendien levert uitzending gemist alleen de programma’s van een beperkt aantal zenders en moet de kijker voor ‘programma gemist’ van de commerciële zenders vaak nog extra bijbetalen.
Dit initiatief van KPN is voor zover ik weet de eerste en enige in Nederland die zo het televisie kijken ‘on demand’ redelijk benaderd. Lijkt me een mooie eerste stap richting het onbeperkt en altijd kijken naar welk programma dan ook. En dan niet alleen de programma’s die ‘al geweest’ zijn, maar ook programma’s die in de nabije toekomst (dagen, weken, maanden) uitgezonden zullen worden. Een beetje zoals je nu al via internet enkele afleveringen kunt bekijken van een programma die pas de week daarna op de reguliere zenders uitgezonden wordt, maar dan uitgebreider en voor alle programma’s en zenders.
Google+
Vorig jaar was er Google Buzz en het jaar daarvoor Google Wave. Beiden sloegen ófwel de plank een beetje mis, ófwel waren verkeerd gemarket door Google. In elk geval sloegen ze niet aan. Jammer, want ze boden interessante mogelijkheden. Wave was er om samen te werken aan documenten, en in gebruikersgroepen te reageren op elkaars bewerkingen. Buzz bood de mogelijkheid om gesprekken te voeren binnen een bepaalde groep gebruikers. In 200i werd de stekker uit Wave getrokken en Google Buzz werd door PCWorld genoemd in het rijtje van één van de 20 grootste techfails van 2010.
Met Google+ waagt Google een nieuwe poging op social media gebied.
Een vergelijking met Facebook en Twitter dringt zich dan al snel op. Waarin onderscheidt Google+ zich? Wat is anders, wat is nieuw, waar zitten we op te wachten? Of: wat voegt het toe?
Net als bij Facebook kun je vrienden en bekende toevoegen. Maar door circles in te stellen kun je mensen indelen in een bepaalde kring. Vrienden, kennissen, collega’s, en -zoals je ook op Twitter kunt doen-, ‘volgen’. Door per contentpost te bepalen voor wie deze te lezen is kun je zelf bepalen met wie je welke informatie deelt. Persoonlijke ontboezemingen voor vrienden, werkgerelateerde links voor collega’s en ‘de rest’ voor volgers.
Vooralsnog vind ik dat Google+ de dingen niet bepaald ‘makkelijker’ maakt. Het vereist nogal wat ‘denkwerk’ om te bepalen wie tot welke kring behoort, welke informatie je met welke mensen wilt delen, etc. Het lijkt hierdoor alsof je als Google+ gebruiker nét even wat bewuster met je content om moet gaan dan bij andere social media.
Of dat een succes gaat worden hangt af van veel factoren. Een hele belangrijke is de snelheid waarmee je andere ‘contacten’ Google+ gaan gebruiken. Een van de interessante dingen aan Google+ is dat je, eigenlijk vergelijkbaar met Twitter, heel gericht mensen toe kunt voegen. Door de contacten van anderen te bekijken kun je vele andere interessante profielen ontdekken. Door de contacten van mensen in de media te bekijken kun je profielen van andere mediamensen bekijken (en volgen), etc. Op deze manier maak je al vrij snel je ‘eigen kring’ aan met een groep die je interessant vindt. Nadeel is wel dat je op deze manier veel verschillende kringen krijgt en hierdoor bij elke statusupdate moet bedenken met welke kring je deze wilt delen.
Die kringen kunnen ook bijzonder interessant zijn voor zakelijke Google+gebruikers. Denk alleen al aan de mogelijkheid mensen toe te voegen op basis van interesse, of fase van ‘adaption’ zodat een bedrijf de early adapters voor een bepaald product andere informatie/aanbiedingen en content kan leveren dan de ‘late adopters’, of de geïnteresseerden. Of denk aan aanbiedingen voor een beperkte kring mensen, gebaseerd op hun profiel.
Vooralsnog accepteert Google geen zakelijke accounts, maar het zal niet lang duren voor die optie er is. En vast met goede marketingmogelijkheden, ads, Google-adwords, gericht adverteren bij bepaalde gebruikersprofielen, etc.
Ik verwacht dat dit begin van Google+ een leuke is, met mooie features en functionaliteiten voor de social media privegebruiker, maar dat de mogelijkheden voor bedrijven vele malen groter zullen zijn, en misschien wel het belangrijkst van Google+ zal worden.
Bron afbeelding Google Buzz Fail: PCWorld.
Foursquare: mayors, users and happines
Infographic van de groei van het aantal Foursquaregebruikers. Maar niet alleen dat, ook het aantal Mayors (volgens 4sq én IRL), de gemoedstoestand van gebruikers (van ‘awesome’ via ‘blah’ tot ‘WTF”) en een groot aantal life events die de gebruikers meemaken worden weergegeven in deze infographic.
What we’re asking on Twitter: infographic
Op de website Mashable is in een infographic weergegeven hoeveel vragen Twittergebruikers aan elkaar stellen en waar die brandende vragen zoal over gaan. De graphic is gebaseerd op een survey onder 1825 Twitterusers. (de volledige infograpic is te zien op Mashable.com)
Het blijkt dat mensen met veel followers meer vragen stellen en dat hoe meer followers je hebt hoe waarschijnlijker het is dat je vragen beantwoord worden. Opvallend is dat antwoorden die komen van bedrijven worden gezien als betrouwbaarder dan antwoorden van individuen. Persoonlijk hecht ik méér waarde aan antwoorden gegeven door mijn followers dan antwoorden die een bedrijf me geeft. Zo’n bedrijf heeft namelijk de bedoeling het product zo goed mogelijk te positioneren en een positief beeld te schetsen van het bedrijf. Dus neem ik die antwoorden meestal met een korreltje zout, of check ik ze op zijn minst bij anderen.
Uit de survey blijkt ook dat mensen sneller geneigd zijn een product te kopen van het bedrijf dat hen een antwoord geeft. Een minderheid (12%) van de Twitterusers is overigens juist mínder geneigd een product te kopen van het bedrijf dat hun vragen beantwoord. De vraag waarom dat zo is, wordt niet beantwoord. En dat is voor een bedrijf nou juist wel interessant zodat het zijn online marketing kan aanpassen.
Zelf krijg ik overigens zelden antwoord van bedrijven op mijn vragen . Misschien moet ik zelf meer bedrijven volgen, of volgen ze mij gewoon niet. Dat kan natuurlijk ook.
‘Business class’ online krant?
The Information architects lanceren een nieuw idee om pay walls voor nieuwssites te lanceren. Geen pay wall om toegang te krijgen tot méér informatie of om het volledige artikel te lezen, maar door betalende klanten een andere ervaring te bieden dan de niet-betalende bezoeker.
Ze vergelijken het met business class vliegen. Het resultaat is hetzelfde als met economy class, je vliegt van A naar B, maar dan comfortabeler, met meer service en gemak.
Hoe ze dit willen bereiken? Door de newssites voor de betalende bezoeker te vrijwaren van banners, advertenties en andere afleidingen. Door foto’s van betere kwaliteit aan te bieden en een mooier design te leveren.
Zou dit werken? Ik vraag mezelf af of ik zou betalen voor een mooier vormgegeven nieuwssite zonder advertenties en andere ruis. Met precies dezelfde informatie dus.
Sommige sites generen zoveel afleiding dat ik er acuut van wegklik. En dan zoek ik het nieuws wel ergens anders. Genoeg informatie te vinden, zo niet hier dan elders. En als ik die adds niet wil zien dan lees ik er overheen, scan ik het artikel en ga weer naar een volgende site.
Dus: nee, ik ga niet betalen om geen ads & banners meer te zien. Ben benieuwd of er mensen zijn die dit wél zullen doen.
Qwiki
Mooie site, Wikipedia en youtube united. Typ een onderwerp waarover je iets wilt weten en je krijgt binnen enkele seconden een korte presentatie’ met tekst, foto’s en video’s over het onderwerp. Met doorklikken kun je de informatie die je krijgt verdiepen of verbreden. En je kunt ook nog eens zelf suggesties doen voor meer info of nieuwe video’s.
Bekijk meer op http://www.qwiki.com/
Etalage als enorm swipescreen
Fijn! Een etalage als enorm swipescreen.
Repetto – Vitrine interactive from Marcel on Vimeo.
Te zien in Parijs, tot 9 maart.
Work in progress
Als je bijna de URL van je eigen site vergeten bent wordt het hoog tijd voor een nieuwe blog. Nu is mijn URL vergeten wel heel ernstig, want het is mijn eigen naam, maar je kunt je er iets bij voorstellen.
Maar waarover te schrijven? Mijn laatste blogs zijn geschreven vanuit het idee om mezelf een weg richting journalistiek te banen. Met een studieplanning journalistiek in mijn achterzak was dat een goede route.
Toen kwam de switch. Ik pakte de studie psychologie op en journalistiek verdween in de koelkast. Niet helemaal want de belangstelling blijft, maar de studie even niet.
Vervolgens kwam er een zwangerschap, een verlof, een aantal fysieke en energetische belemmeringen, een bevalling en een babylief met bijbehorende drukte.
De babyfoon pruttelt nu en ik kijk naar een verouderd blog. Te lang niks geschreven. Mijn laatste post dateert van februari 2010, toen The buzz van Google nog nieuw was. Ai, pijnlijk.
Toch is mijn passie om te schrijven niet veranderd. Mijn blik op de wereld en ambities wél. Dus, omgooien die blog! Maar hoe? Waarover wil ik bloggen, en waarom? Over de nieuwe focus wordt nu hard nagedacht. En die nieuwe focus vraagt natuurlijk om een nieuwe vormgeving. En ook daar wordt aan gewerkt. En tot die tijd? Misschien blijft het even stil maar voor hetzelfde geld verschijnt er al snel een nieuwe blog. Je weet het niet. Maar de nieuwe ontwikkelen zijn te volgen op twitter. Of kom gewoon weer eens terug en wieweet beland je dan op de nieuwe gerestylde site!
The Buzz…
Veel van mijn mijn online vrienden en tweeps waren deze week in de ban van een nieuw online gebeuren: Google Buzz. Op 9 februari introduceerde Google zijn eigen “Buzz”. Via je gmail kun je foto’s, video’s, berichten en sociale media input delen met je vrienden of andere online contacten. En met succes. Volgens Mashable heeft Google Buzz op de dag van de lancering al 160.000 comments en posts. Per uur.
Tot nu toe zijn de reacties uiteenlopend. Van halleluja tot afwachtend, en alles ertussenin. En hoewel ik ook zie dat zeker de interface van Buzz wel wat gebruikersvriendelijker (vooral overzichtelijker) mag, is het te vroeg voor een definitief oordeel. Maar naar mijn mening heeft het zeker toekomst.
Goed, ik gebruik het nu nog maar 2 dagen maar wat ik erg handig vind is dat je in een groep een bepaalde discussie kunt starten. Zo ben ik bezig met een achtergrondartikel en kan ik, mocht ik dat willen, voor een selecte groep mensen mijn artikel posten en commentaar vragen. Zo kan ik instellen dat niet iedereen die post ziet, maar alleen een selecte groep. Dat is zeker een pluspunt ten opzichte van (bijvoorbeeld) Facebook of Twitter, waar je content zichtbaar is voor ál je vrienden/followers.
Openbare threads daarentegen zijn niet erg overzichtelijk. Zo zie ik dat ik 13 nieuwe ‘Buzz’ heb, maar wanneer ik mijn Buzz open zie ik niet in één oogopslag wat nieuw is, en wat oud. Dat betekent dat ik de hele ‘timeline’ door moet scrollen op zoek naar de nieuwe Buzz. Een gemiste kans.
Een ander nadeel is dat ik (volgens mij) alleen mensen kan volgen met een gmailaccount. Ik heb tenminste niet kunnen ontdekken dat dat ook anders kan. Vooralsnog kan ik niet zoeken op mensen die interessant zouden kunnen zijn om te volgen, bijvoorbeeld vanwege gedeelde interesses of vakgebieden. Mijn contacten blijven beperkt tot mijn gmailcontacten, vrienden van Facebook of followers van Twitter. Geen ‘nieuwe’ contacten dus. Wellicht dat daar verandering inkomt wanneer de service groeit en er meer mensen gebruik van maken. Door de reacties op threads van bekenden ‘ontmoet’ je weer nieuwe mensen die je al dan niet kunt volgen. Dat biedt wel een kans, maar vooralsnog kan dat ook met Twitter en Facebook. Wat ik mis is een soort ‘twittergids’ waarin je kunt zoeken naar mensen op trefwoorden.
De toegevoegde waarde voor discussie en samenwerking binnen een beperkte groep is zeker aanwezig. De ‘drempel’ om iets te posten is klein omdat de Buzz geïntegreerd is met gmail en net zo makkelijk is als een mailtje sturen.
Ik merk dat ik de Buzz vergelijk met wat ik al ken, logisch. Maar tot nu toe beperkt de service zich ook daartoe. Google Buzz kan op dit moment niet veel meer dan de andere social media die ik gebruik, met uitzondering van het ‘private posting’, een bericht publiceren voor een selecte groep mensen. Maar misschien zit daar ook wel de kracht.
Wanneer de Timeline overzichtelijk word, de interface gebruikersvriendelijke en je makkelijk nieuwe contacten kunt leggen zal Google Buzz een grote toegevoegde waarde krijgen. Het begin is er en ik ben benieuwd naar het vervolg.
Dat gaat er zeker komen.
Voor wie meer wil weten over Google Buzz, zie onderstaande video.
Recruitment: fail
Uitzendbureaus die me uitnodigen voor een gesprek omdat ze een ‘vacature hebben die bij zo goed bij mij past’. Oké, ik ben nooit te beroerd om even te babbelen met steevast een Leonie of een Carolien. Soms zijn ze zo goed voorbereid dat mijn CV geprint en al voor ze ligt. Maar meestal niet. En dan:
“Goh, ben je bekend met uitzendbureaus en werving en selectie?”
Zucht, mijn laatste functie was recruiter, dus….lees mijn CV?
“Goh, waarom heb je je studie Journalistiek niet afgemaakt?”
Omdat ik nog bezig ben en nog 2,5 jaar voor de boeg heb, misschien?
“Jeetje, je hebt economie gestudeerd!”
Uh, Bedrijfswetenschappen, mag dat ook?
“Waarom ben je weggegaan bij je vorige werkgever?”
Dat staat in mijn CV. Het bedrijf ging failliet.
“Oja, nu lees ik het. Het bedrijf ging failliet, goh. Zaten ze in Apeldoorn?”
Uh, dat staat achter de bedrijfsnaam, tussen haakjes, zie je wel, kijk, dáár”
Ohja, nu zie ik het. Nieuwegein, Goh, wat ver weg!!
“Waarom heb je zoveel verschillende dingen gedaan?”, met beschuldigende ondertoon.
Ja, ik weet wel dat werkgevers dat niet zo leuk vinden, maar ja, ik vind nu eenmaal veel dingen leuk. Dus.
“Heb je ervaring met Photoshop?”
Dat staat onder het kopje ‘Vaardigheden’, kijk maar, dáar.
“Ohja, nu zie ik het.”
“Dus bij Giant heb je de vrijwilligers gecoördineerd?”
Giant? Dat fietsenmerk? Nee, bij Gigant, een poppodium, dat staat er ook bij, kijk maar, Poppodium en filmtheater Gigant.
“Ohja, nu zie ik het.”
“Tja, de werkgever wil eigenlijk iemand die maar een paar werkgevers heeft gehad.”
Misschien moet je de werkgever overtuigen dat dat niet zo belangrijk is? Als de rest wel klopt?
“Helaas, de werkgever wil liever een jonger iemand.”
Uh, volgens mij mag dat niet, iets met regels tegen discriminatie?
Oke, ik snap het wel, toen ik als recruiter werkte wilden sommige bedrijven ook iemand van maximaal 35 jaar met 5 jaar managementervaring en een top-IQ, maar toch, opvoeden die opdrachtgever!
“Jij hebt wel heel veel ervaring in de advieswereld.”
Huh? Nee hoor, daar heb ik nooit gewerkt. Oh, in één van de bedrijfsnamen staat het woord ‘Advice”. Tja, dat is verwarrend he? En verder lezen is ook moeilijk. Dat snap ik best.
“Nou, we hebben op dit moment geen vacature maar we willen wel een referentie van je.”
Nou, die referentie kun je krijgen, zodra je je een leuke werkgever voor me hebt. Dan trek ik alles uit de kast, maar tot die tijd, nee dankje.
“Dag Renske”
Rinske.
En dit was nog maar één gesprek. Ik heb nu al zin in de volgende.